My Blog List

Tuesday, March 21, 2017

ZIJDEN SJAALS en STROPDASSEN

Voor mijn Mexico trip was ik al benaderd door een onderwijsinstelling hier op het eiland die graag wat representatie geschenken wilde hebben in de vorm van zijden sjaals en stropdassen.
In eerste instantie werd er gedacht aan hun logo: EC2 en ben ik daar mee aan het spelen geweest.
Toen ik wat ideetjes op papier had en er mee op bezoek ging waren er net kinderen aan het tekenen geweest.
We kwamen toen op het idee om de kindertekeningen te gebruiken.
Het was erg dankbaar materiaal.
Hieronder de tekeningen waar ik mee aan de slag ben gegaan.









Uiteindelijk werd er gekozen voor lijntekeningen.
Intussen was ik ook erg druk met mijn huiswerk voor de twee cursussen Photoshop Elements van de Pixelladies waar ik, door mijn Mexico-trip, erg mee achter lag.
Het was leuk om met de poppetje te oefenen en er wat verschillende vlakverdelingen mee te maken.

Hier een van de voorbeelden..




... en als voorbeeld op zijde uitgewerkt.


Misschien wat kleur erbij?


Uiteindelijk werd het toch deze.


Dan kunnen de sjaals geverfd worden.
Men koos voor groen en blauw.
De tekening is er met een  zwarte Micropen 0.5 op aangebracht en
gefixeerd door zo heet mogelijk te strijken.
De eerste vier zijn klaar en afgeleverd.
Nieuwe sjaals zijn besteld want er moeten er nog meer komen.


Ik vond wel dat de namen van de kinderen ook vermeld moesten worden.
Ze zullen vast trots zijn op deze kaartjes die inmiddels aan de sjaals hangen.


Voor de stropdassen werd toch gekozen....


om het logo aan de achterzijde aan te brengen.




Inmiddels bleken ook de zijden sjaals met zeepaardjes en kikkers bij Kakona verkocht te zijn.
Als je dan toch aan het werk bent is het makkelijker om maar meteen door te gaan.



Dit keer ook een vis erbij.


Nu  is het wachten op nieuwe sjaals en nieuwe verf. 



Intussen is afgelopen zondag onze visite uit Nederland gearriveerd.
Ze kwamen dit keer met de ferry.


De ferry is afgemeerd en ze mogen van boord. 
Klaar om van de vakantie te gaan genieten.




Thursday, March 16, 2017

MUSEO DE ARTE POPULAR - Mexico.

Aangezien mijn vliegtuig pas in de namiddag vertrok had ik op de laatste dag in Mexico-stad 
's ochtends nog een paar uurtjes om een bezoek te brengen aan het Museum voor Mexicaanse volkskunst.
De verschillende regio en indiaanse groepen van Mexico staan bekend om hun vele verschillende vormen van volkskunst, ook wel "popular art" genoemd.
Deze "popular art" speelt een belangrijke rol in de geschiedenis en de cultuur van Mexico.


Het Museo de Arte Popular is gewijd aan de promotie en het behoud van deze kunstvormen.
Het is gehuisvest in een schitterend Art Deco gebouw in het hartje van Mexico stad.


Boven de binnenplaats is een prachtig glazen dak.


Een fleurig geheel.





Drie verdiepingen vol met kunst.


Schedels als symbool voor eeuwig leven

Bij de Azteken kwamen afbeeldingen van schedels al in talrijke mate voor in hun sieraden en sculpturen.
Zij waren ervan overtuigd dat het aanbidden van de dood gelijk stond met het aanbidden van het leven. De schedel stond symbool voor de dood maar ook voor verrijzenis. 
De Mexicaanse schedel laat ons de oneindige cirkel zien van leven en dood.
In Mexico wordt de dag(en) van de doden (dia de los muertos) op 1 en 2 november dan ook uitbundig gevierd met een groot feest. In ieder huis wordt een altaar geplaatst met kleurrijke bloemen, kaarsen, fruit en andere lekkernijen. Men legt daarop snoep en speelgoed voor de kinderzielen en sigaren voor de volwassen overledenen.  Men danst bij het altaar of bij de graven zodat de overledenen samen met familie en vrienden nogmaals kunnen genieten van de leuke dingen van het leven

Door de eeuwen heen werd het maken van schedels een kunst op zich. De kleurrijke schedels worden nog steeds gebruikt tijdens de jaarlijkse herdenkingen en vinden ook stilaan hun weg naar andere culturen.

Het is dan ook geen wonder dat er heel veel schedels voorkomen in dit museum.
    



Schedels met een positieve boodschap

Vroeger werd de schedel vooral gezien als symbool voor de dood en het gevaar. De kleurrijke Mexicaanse schedels stralen kracht uit en worden gebruikt om aan te geven dat men niet bang is voor de dood, omdat men gelooft in eeuwig leven. De vrolijke bloemen en hartjes maken de schedels zacht en geven hen een positieve energie.



Bruid en bruidegom met een skelet als hoofd..


..zo ook de muzikanten.



Ook de toeschouwers hier hebben doodshoofden.




De traditie is zelfs ingeslopen in de katholieke heiligenbeelden




en in de "Tree of life" (levensboom).





Ook maskers komen veelvuldig voor.


Er is uiteraard nog een heleboel meer te zien.















En als klap op de vuurpijl vond ik in de bijbehorende museumwinkel nog een draadschilderijtje van de Huichol Indianen, maar dat heb ik al eerder laten zien.

Toen was het toch echt tijd om spoorslags naar het vliegveld te gaan voor de terugreis via Panama, waar ik nog een nachtje moest overblijven. 
Het was een geweldige week. 
Wat heb ik genoten.



Sunday, March 12, 2017

MUSEO NACIONAL DE ANTROPOLOGIA MEXICO

Er is nog één dag voor de Quilt expositie van start gaat en ik besluit om die door te brengen in het National Antropologisch museum. Ik weet nog van ons bezoek in 1990 dat het zeer de moeite waard was.
Met zijn 23 zalen en een totale oppervlakte van bijna 80.000 vierkante meter is het verreweg het grootste museum van Mexico en het is gewijd aan de Mexicaanse pré-historie en pre-columbiaanse geschiedenis.
Ik ben er dan ook ruim 5 uur aanwezig.



Het pronkstuk is de Azteken kalender hier in de achtergrond.






Op de bovenverdieping is een permanente tentoonstelling over het leven van de hedendaagse Mexicaanse indianenstammen te zien.


Huipiles




Een prachtig geborduurd detail.







Van petrogliefen ben ik altijd onder de indruk





Het is moeilijk om een keuze te maken uit al het moois.
Uiteindelijk besluit ik om me met fotograferen te beperken tot beeldjes van paren,






...maar kan het toch niet laten om ook beeldjes van alleenstaande vrouwen vast te leggen.










En nog een paar bijzondere exemplaren.






En als kers op de taart kreeg ik bij het verlaten van het museum nog een voorstelling van de "Voladores" Vliegende indianen te zien.

Toen werd het tijd om me op de workshops te gaan voorbereiden, maar daar heb ik al eerder verslag van gedaan.